
Z żalem zawiadamiamy, że 17 maja zmarł Maciej Maciejewski, odtwórca męskiej roli tytułowej w HOMERZE I ORCHIDEI, spektaklu inaugurującym działalność Teatru Wybrzeże.
Maciej Maciejewski urodził się 1 października 1914 roku w Augustowie. W latach 1936-38 kształcił się w Studiu Operowym przy Operze Warszawskiej. W latach 1944-46 grał w krakowskich teatrach: Rapsodycznym i Grotesce. W 1946 roku ukończył studia aktorskie w studiu Iwo Galla w Krakowie.
Od 1946 do 48 roku był związany z Teatrem Wybrzeże. Działalność sceny zainaugurował wraz z Zofią Perczyńską rolami tytułowymi w HOMERZE I ORCHIDEI Tadeusza Gajcego w reżyserii Iwo Galla. Na scenach Wybrzeża zagrał m.in. Doktora w spektaklu W MAŁYM DWORKU Tadeusza Rittnera, Gospodarza w WESELU Stanisława Wyspiańskiego, Księcia Henryka w JAK WAM SIĘ PODOBA Williama Shakespeare'a i Fon Kostryna w BALLADYNIE Juliusza Słowackiego w reżyserii Iwo Galla.
W latach 1948-1949 był aktorem Teatru Wojska Polskiego w Łodzi. Od 1949 roku związany ze warszawskimi scenami: w latach 1956-1959 grał w Teatrze Dramatycznym, natomiast w latach 1949-1956 i ponownie od 1959 roku był aktorem Teatru Polskiego. W 1978 roku przeszedł na emeryturę.
Zagrał kilkadziesiąt ról filmowych i telewizyjnych m.in. Gustawa w KANALE w reżyserii Andrzeja Wajdy i prokuratora w KRÓTKIM FILMIE O ZABIJANIU Krzysztofa Kieślowskiego.
Artysta został odznaczony m.in. Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski oraz Złotym Krzyżem Zasługi.
Maciej Maciejewski był najdłużej żyjącym polskim aktorem.
Uroczystość pogrzebowa odbędzie się 25 maja o godzinie 12.00 w Domu Pogrzebowym na Powązkach Wojskowych w Warszawie.
Ten film jest trudny. Agnieszka Holland mówi, że jest malowany czarną farbą na czarnym tle. Wczoraj na Dużej Scenie odbył się pierwszy pokaz Kobiety samotnej w reż. Anny Smolar. Po pokazie…
„To nie paliwo decyduje o jakości przejażdżki tylko krajobraz” - usłyszeliśmy we wczorajszej EUROPIE w reż. Krzysztofa Warlikowskiego. Wczoraj w AMBEREXPO przemierzaliśmy cały świat - krajobraz…
Jak sztuka oraz psychoterapia mogą pomóc nam przepracowywać to, co niewypowiedziane, odziedziczone i wciąż obecne? Dołączcie do streamingu dyskusji 𝗣𝗼 𝘀́𝗹𝗮𝗱𝗮𝗰𝗵 𝗿𝗮𝗻. 𝗥𝗼𝘇𝗺𝗼𝘄𝗮 𝗼…